كه : در خانه [ اى ] كه اين صورتها مىباشد ، ملائكة در آن خانه داخل نمىشوند ، چنانچه در حديث أول گذشت . وبه هر حال قياس نمودن تخويف وتهديد عمر به احراق بيت حضرت فاطمه ( عليها السلام ) - كه پاره [ اى ] از شناعت وفظاعت آن شنيدى - بر امتناع جناب رسالت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) از تشريف آوردن در خانه [ اى ] كه در آن تصاوير باشد ، خواه خانه كعبه باشد خواه غير آن ، داد دانشمندى دادن است ! چه در امتناع از تشريف فرما شدن در خانه كعبه بر غير آن ، هيچ تحقير وتوهين آن لازم نمىآيد ، آرى اگر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) - معاذالله - حرف سوختن خانه كعبه يا غير آن بر زبان أقدس مىآورد ، البتة اين قياس فاسد به ظاهر وجهي مىداشت . اما آنچه گفته : نهايت كار آنكه مراعاة أدب مقتضى اين تهديد نبود . . . إلى آخر . پس لله الحمد والمنّه كه در اينجا به بي أدبي آن بي أدب معترف شده ، ليكن از غايت اسائه أدب ، آن را بر فعل جناب أمير ( عليه السلام ) قياس كرده ، ودر آخر كلام گفته : پس هر چه از عمر مطابق فعل معصوم به وقوع آيد ، چرا محل طعن وتشنيع گردد ( 1 ) .

--> 1 . تحفه اثناعشريه : 293 .